Death And Dying Words Of Poor Mailie, Th

en an' morn,

    wi' taets o' hay an' ripps o' .

    “an' may they never learn the gaets,

    of ither vile, wafu' pets—

    to slink thro' slaps, an' reave an' steal

    at stacks o' pease, or stocks o' kail!

    so may they, like their great forbears,

    for mony a year e thro the shears:

    so wives will gie them bits o' bread,

    an' bairns greet for them when they're dead.

    “my poor toop-lamb, my son an' heir,

    o, bid him breed him up wi' care!

    an' if he live to be a beast,

    to pit some havins in his breast!

    “an' warn him—what i winna name—

    to stay tent wi' yowes at hame;

    an' no to rin an' wear his cloots,

    like ither menseless, graceless brutes.

    “a, my yowie, silly thing,

    gude keep thee frae a tether string!

    o, may thou ne'er father up,

    wi' ony blastit, moorland toop;

    but aye keep mind to moop an' mell,

    wi' sheep o' credit like thysel'!

    “and now, my bairns, wi' my last breath,

    i lea'e my blessin wi' you baith:

    an' when you think upo' your mither,

    mind to be kind to ane anither.

    “now, ho hughoc, dinna fail,

    to tell my master a' my tale;

    an' bid him burn this cursed tether,

    an' for thy pains thou'se get my blather.”

    this said, poor mailie turn'd her head,

    and clos'd her een amang the dead!