The Jolly Beggars: A Cantata

y gallant, braw john highlandman.

    chorus

    sing hey my braw john highlandman!

    sing ho my braw john highlandman!

    there's not a lad in a' the lan'

    was maty john highlandman.

    with his philibeg an' tartan plaid,

    an' guid claymore down by his side,

    the ladies' hearts he did trepan,

    my gallant, braw john highlandman.

    sing hey, c.

    we ranged a' from tweed to spey,

    an' liv'd like lords an' ladies gay;

    for a lalland face he feared none,—

    my gallant, braw john highlandman.

    sing hey, c.

    they banish'd him beyond the sea.

    but ere the bud was oree,

    adown my cheeks the pearls ran,

    embrag my john highlandman.

    sing hey, c.

    but, och! they catch'd him at the last,

    and bound him in a dungeon fast:

    my curse upon them every one,

    they've hang'd my braw john highlandman!

    sing hey, c.

    and no, i must mourn

    the pleasures that will ne'er return:

    the fort but a hearty ,

    when i think on john highlandman.

    sing hey, c.

    recitativo

    a pigmy scraper wi' his fiddle,

    wha us'd at trystes an' fairs to driddle.

    her strappin limb and gausy middle

    (he reach'd nae higher)

    had hol'd his heartie like a riddle,

    an' blawn't on fire.

    wi' hand on hainch, and upward e'e,

    he 'd his gamut, owo, three,

    then in an arioso key,

    the oll

    set off wi' allegretto glee

    his giga solo.

    air

    tune—“whistle owre the lave o't.”

    let me ryke up to dight that tear,

    an' go wi' me an' be my dear;

    an' then your every care an' fear

    may whistle owre the lave o't.

    chorus

    i am a fiddler to my trade,

    an' a' the tuhat e'er i played,

    the sweetest still to wife or maid,

    was whistle owre the lave o't.

    at kirns an' weddins we'se be there,

    an' o sae nicely